به گزارش روابط عمومی دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ مسأله حفاظت در برابر پرتوها در تصویربرداری‌های دندانپزشکی همواره یکی از پرسش‌های پر تکرار و دغدغه‌های جدی خانواده‌ها بوده است. بسیاری از مراجعین با این سوال مواجه‌اند که آیا تکرار گرافی‌های دندانی برای آن‌ها یا فرزندانشان خطرآفرین است؟

دکتر محبوبه معصوم‌بیگی؛ عضو هیئت علمی گروه رادیولوژی و رادیوتراپی دانشکده پیراپزشکی؛ با نگاهی علمی و مقایسه‌ای به این موضوع پرداخته تا دیدگاهی منطقی و به دور از ترس‌های کاذب ایجاد کند. ایشان با دسته‌بندی تصویربرداری‌ها به دو نوع داخل دهانی (مانند Bitewing) و خارج دهانی (مانند OPG و CBCT)، میزان اشعه دریافتی در هر کدام را با «پرتوگیری طبیعی روزانه» مقایسه کرده است.

مقایسه‌ای برای درک بهتر:طبق توضیحات دکتر معصوم‌بیگی، میزان اشعه در روش‌های مختلف به شرح زیر است:

 تصویربرداری Bitewing: معادل تنها ۱۴ ساعت پرتوگیری طبیعی از محیط.
پانورامیک (OPG): معادل ۲ تا ۳ روز پرتوگیری طبیعی. * اسکن سه بعدی (CBCT): معادل حدود ۱۲ روز پرتوگیری طبیعی.وی با اشاره به اینکه این اعداد تقریبی هستند، تاکید کرد که اگرچه میزان اشعه در دندانپزشکی بسیار ناچیز است، اما طبق یک اصل کلی علمی، «اشعه کاملاً ایمن» وجود ندارد و هرگونه تابش باید با احتیاط همراه باشد.

تعادل بین ضرورت و حفاظتدر این ویدئو همچنین به استفاده از حفاظ تیروئید اشاره شده است؛ هرچند در برخی موارد مانند OPG، به دلیل جلوگیری از افت کیفیت تصویر و پوشانده نشدن بخش‌هایی از فک، عدم استفاده از آن توصیه می‌شود.دکتر معصوم‌بیگی در پایان خاطرنشان کرد: «استفاده از پرتوها برای تشخیص دقیق و به‌موقع بیماری‌ها ضروری است و از مشکلات جدی‌تر در آینده جلوگیری می‌کند.

 کلید اصلی، برقرار کردن تعادل بین ترس از پرتو و مزایای تشخیصی آن است؛ بنابراین تصویربرداری باید تنها در موارد ضروری و با تجویز دندانپزشک انجام شود.